Bij ONS draaien we de klok elke dag met liefde even terug. Maar we weten ook: de allermooiste verhalen van vroeger zitten niet alleen in ons archief, ze zitten in het collectieve geheugen. Uiteindelijk is dat de reden dat we de televisie aanzetten. Voor de één is nostalgie een specifieke begintune die je direct terugbrengt naar de zaterdagavonden bij je ouders op de bank; voor de ander is het die iconische outfit van een tv-held. In deze nieuwe rubriek ‘Mijn Nostalgie’ gaan we in gesprek met onze kijkers. Deze week duiken we in de wereld van ONS-liefhebber Arthur.
Samen voor de buis
Daar waar nostalgie voor veel kijkers aan één specifieke serie of film verbonden is, is dit voor Arthur niet het geval. Hij vindt juist de afwisseling fijn, waardoor hij telkens weer opnieuw denkt: ‘Ja, dat is inderdaad wat ik vroeger keek.’ Denk bijvoorbeeld aan de film Naakt over de schutting, een iconische Nederlandse misdaadfilm uit 1973 waarin een sportschoolhouder (gespeeld door Rijk de Gooyer) ongewild verstrikt raakt in een wereld van afpersing en porno na de vondst van een lijk. Het kijken van deze oude Nederlandse producties brengt Arthur zo weer terug naar zijn studententijd: ‘Vaak was het voordat we gingen stappen, dat we dan toch eerst nog even een bepaalde aflevering of film wilden zien. Je kon toen nog niet opnemen natuurlijk, dus daar bleven we dan echt voor thuis.’ Hij verwijst met veel plezier naar de zogeheten revues die vroeger uitgezonden werden. ‘Urenlang naar theater kijken, naar André van Duin. Dat was echt heerlijk.’
Ook de serie Hercules, de legendarische reeks over de Griekse halfgod die met zijn bovenmenselijke kracht monsters en onrecht bestrijdt, roept warme herinneringen op. Arthur keek dit steevast samen met zijn moeder. ‘Als de uitzending om vijf uur begon, zorgde ik dat ik er om die tijd was. En dan gingen we samen kijken.’
Gespreksstof aan de keukentafel
Hij geeft toe dat, als hij de series op dit moment herbekijkt, de actie er een beetje uit is. ‘Sommige zijn natuurlijk ook in zwart-wit, dus de spanning zit er niet echt meer in. Maar toch keek ik daar toen wel altijd graag naar. En vallen we er toch ook wel weer op terug.’ Dat terugvallen doet hij niet alleen, want regelmatig is het een gespreksonderwerp aan de keukentafel met vrienden of familie. ‘Dan hebben we het over hoe bepaalde dingen in die tijd waren.’
Humor op de werkvloer
Een serie waar Arthur echt enthousiast van wordt, is duidelijk Sanford and Son, een populaire Amerikaanse sitcom over een knorrige handelaar in oud ijzer en zijn zoon in een achterbuurt van Los Angeles. ‘Daar zitten opmerkingen in die ik heel goed herken. Want dat keken we en we gebruikten die opmerkingen dan op de werkvloer. We deelden zo echt een beetje met zijn allen de cultuur.’
Het teruggrijpen op oude series heeft voor Arthur ook veel te maken met de rust en humor van klassieke programma’s, die hij verkiest boven de huidige gewelddadige actiefilms. ‘Er is al genoeg actie in de wereld, dus je kan dan toch beter iets hebben waar je om kan lachen, dan vergeet je die narigheid een beetje.’
Wil jij net als Arthur ook weer eens onbedaarlijk lachen om de klassieke humor van André van Duin of de gevatte opmerkingen in Sanford and Son? Houd onze programmering in de gaten voor de mooiste revues en sitcoms. In de volgende editie van ‘Mijn Nostalgie’ duiken we weer een heel andere hoek in met een nieuw persoonlijk verhaal. Heb jij zelf ook een herinnering waarbij een specifiek programma of een oude foto je direct mee terugneemt naar vroeger? Laat het ons weten via yael.prenger@kompaspublishing.nl!
