Bij ONS draaien we de klok elke dag met liefde even terug. Maar we weten ook: de allermooiste verhalen van vroeger zitten niet alleen in ons archief, ze zitten in het collectieve geheugen. Uiteindelijk is dat de reden dat we de televisie aanzetten. Voor de één is nostalgie een specifieke begintune die je direct terugbrengt naar de zaterdagavonden bij je ouders op de bank; voor de ander is het die iconische outfit van een tv-held. In deze nieuwe rubriek ‘Mijn Nostalgie’ gaan we in gesprek met onze kijkers. Deze week duiken we in de wereld van ONS-liefhebber Francis, voor wie nostalgie samen hangt met een magische toverfluit uit Hamelen.
De toverfluit van Hamelen
Een stad die last heeft van ratten die niemand kan verjagen, totdat een vreemd figuur de ratten wegvoert met zijn toverfluit. Dat is, volgens ONS-kijker Francis, pure nostalgie. Ze doelt natuurlijk op Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer? – de razend populaire Nederlandse jeugdserie uit de jaren ’70 over een groep stadgenoten die na het volgen van de rattenvanger verdwaalt in een wereld vol ridders, heksen en dwergen. Met het hele gezin zat ze vroeger voor de buis gekluisterd. ‘Maar mijn vader en ik waren wel de grootste fans. Ik zat echt tegen hem aan geplakt te kijken.’ Ze weet nog hoe bijzonder ze het toen vond hoe de serie, met alle bijbehorende liedjes, gemaakt was. ‘In die tijd waren er ook nog niet veel uitzendingen, dus dat we opeens elke week een aflevering hadden, was uniek.’ Francis en haar vader waren zulke trouwe Hamelen-kijkers, dat zelfs verjaardagen op vrijdag vaak moesten wachten. ‘We moesten en zouden de aflevering kijken, want opnemen kon toen nog niet.’
De magie van een sprookje
Ze geeft toe dat die pure magie van vroeger nu wel een beetje verdwenen is als ze weer fragmenten terugziet. ‘De special effects zijn zeker verouderd, maar als kind zag je dat niet; toen leek het hartstikke echt.’ Ze beschrijft hoe het indertijd net een sprookje was. ‘Het was onschuldig, echt heel leuk om samen met mijn ouders te kijken. En mijn vriendjes en vriendinnetjes keken ook, dus we hadden het er ook over op school. Er waren dan altijd mensen die het niet hadden gezien, die vielen dan wel een beetje buiten het gesprek.’
Een muzikale tijdreis
Fan als ze was van de liedjes, is het horen van de muziek nog steeds een directe ’trip down memory lane’. ‘Dan zie ik mezelf zo weer zitten, daar met mijn vader voor de tv.’ En haar favoriete personages? ‘Sowieso Rob de Nijs (als Bertram Bierenbroodspot). En mijn zus was toen verliefd op de blonde prins (Prins Tor van Sombrië), dus daar heb ik ook nog altijd een zwak voor.’
Onschuld versus actie
Dat de series van nu veranderd zijn, is iets wat ze stiekem wel zonde vindt. ‘Natuurlijk zijn de kinderen veranderd, maar als ik kijk naar de uitzendingen van vroeger, heb ik toch het idee dat het fijner en onschuldiger kijken was. Nu voelt alles nogal hetzelfde en zit er vaak toch al veel actie en geweld in.’ Juist dat lichte gevoel is wat voor Francis verbonden is aan series als Hamelen. ‘Ik heb zelf nog wat dvd’s met series van toen, zodat we daar soms nog een beetje op terug kunnen grijpen.’
Wil jij net als Francis ook weer even dat onschuldige sprookjesgevoel van vroeger ervaren? Houd de programmering van ONS in de gaten voor de mooiste klassieke jeugdseries en muzikale programma’s. In de volgende editie van ‘Mijn Nostalgie’ duiken we weer een heel andere hoek in met een nieuw persoonlijk verhaal. Heb jij zelf ook een herinnering waarbij een specifiek programma of een oude foto je direct mee terugneemt naar vroeger? Laat het ons weten via yael.prenger@kompaspublishing.nl!
